Τρεις άνθρωποι, πρωταγωνιστές της δικής τους «Τραγωδίας» ,ορίζουν τον τρόπο ζωής τους μέσα από αυστηρούς κανόνες και καθορισμένες συμπεριφορές πάντα σε συνάρτηση με την τάξη και το φύλο τους. Οι κοινωνικές συνθήκες και οι προκαταλήψεις, που ακόμα και σήμερα μας εγκλωβίζουν .

Η Δεσποινίς Τζούλια, που ανεβαίνει για τέταρτη χρονιά στο θέατρο Άνεσις, είναι μια έντονη χορευτική σύλληψη που περιγράφει το εξίσου ριζοσπαστικό και προκλητικό έργο του Στρίντμπεργκ. Αφηγείται με τη «γλώσσα» του Φλαμένκο την βάναυση μετατροπή της ερωτικής έλξης μεταξύ δυο ανθρώπων προερχόμενων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, σε ένα παιχνίδι εξουσίας, σε έναν πόλεμο μέχρι τελικής πτώσεως. Ο Σταύρος Λίτινας που υπογράφει σχεδόν εξ΄ ολοκλήρου την παράσταση, μιλάει στο Μusicity για την ευφάνταστη αυτή δημιουργία.

Αυτή η ωδή στην αντιθετική δύναμη της κυριαρχίας versus της άφεσης, της παράδοσης στο πάθος που οδηγεί στον όλεθρο, παίρνει σάρκα και οστά μέσω αυτής της σαγηνευτικής χορευτικής σύλληψης στο θέατρο Άνεσις.

Η Λίλλυ Μελεμέ θέλησε να κάνει ένα άλλο διάβασμα του κειμένου ξανασυστήνοντας το στο κοινό, θέλοντας να τονίσει τα νοήματα του έργου κυρίως με τις εικόνες και λιγότερο με τον λόγο. Το αποτέλεσμα ήταν μια σκηνοθεσία άνιση, άμετρη και άνευρη που σε πολλά σημεία έκανε τον θεατή να βαριέται.