Την γνωρίσαμε ως την front woman των Imam Baildi. Η Ρένα Μόρφη δεν κρύβει ποτέ την αγάπη της στο λαϊκό τραγούδι. Άλλωστε και η περσόνα που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια, ονόματι Σούλη Ανατολή, απ΄ το καλλιτεχνικό όνομα της τραγουδίστριας γιαγιάς της, είναι μια λαϊκή μορφή, με σίγουρη και ιδιαίτερη ταυτότητα.

Η Ελλάδα και η Γαλλία χρωματίζουν τις ρίζες του και η Αμερική μετατράπηκε σε ένα δεύτερο καλλιτεχνικό σπίτι. Μετράει συνεργασίες με τους σπουδαιότερους δημιουργούς παγκοσμίως και έχει σταθεί στο πλάι των μύθων του καλλιτεχνικού στερεώματος. Και ενώ για άλλους αυτά θα ήταν σημαία, εκείνος έχει καταφέρει να αναγνωρίσει τα πραγματικά μεγέθη των πραγμάτων και να τα μετατρέψει σε σημεία αναφοράς για όλους εκείνους τους δρόμους που θέλει να τρέξει ακόμη. Με σωφροσύνη και ελευθερία ψυχής, με ευγνωμοσύνη και σεβασμό, ο Γιώργος Περρής ταξιδεύει στον κόσμο και σκορπάει την αγάπη μέσα από τις δύο φωνητικές χορδές, που είναι όλη του η περιουσία.

Θα μπορούσε η συμπεριφορά ενός καλλιτέχνη πάνω στη σκηνή να εκφράζει και τη γενικότερη στάση του για τη ζωή και την τέχνη του; Αν μιλάμε για την Αγγελική Τουμπανάκη τότε η απάντηση είναι σίγουρα θετική. Η ηφαιστειογενής παρουσία της στη σκηνή, το τάξιμο της για εξέλιξη, η φωτιά του βλέμματος και της φωνής της, υπάρχουν και στην εκτός σκηνής ζωή της. Είναι εκρηκτική, μιλάει με πάθος και μια απόλυτα συναισθηματική πειθώ, είναι δοσμένη στη μουσική και τα τόσα projects της.

Ζει στο εξωτερικό τα τελευταία δεκατρία χρόνια, αν και επισκέπτεται την Ελλάδα αρκετά συχνά. Η μουσική του είναι ξεχωριστή και μπορείς να τη διακρίνεις ανάμεσα σε δεκάδες άλλες. Είτε σρέσει είτε όχι ο Vassilikos έχει αυτό που θα ονομάζαμε... μουσική ταυτότητα.

Ο Μιχάλης Κουϊνέλης και η Μαρίνα Σάττι φύσηξαν την πνοή σε μία από τις πιο πετυχημένες ταινίες της Disney, «Βαϊάννα» που βγαίνει στις 22 Δεκεμβρίου σε όλους τους κινηματογράφους σαν αληθινό Χριστουγεννιάτικο δώρο για μικρούς και μεγάλους από τη Feelgood Entertainment.

Εκείνος ο καφές με τη Λίνα Νικολακοπούλου, στην πλατεία του Γκαζιού έμελλε να είναι σημαδιακός. Είπαμε τόσα, που όταν έφτασε η στιγμή της απομαγνητοφώνησης και της δημοσίευσης, ο όγκος έμοιαζε αρκετά μεγάλος για μία μόνο συνέντευξη. Άλλωστε, εκείνη είναι από τους ανθρώπους που θα μπορούσαν με το λόγο τους να γράψουν τόμους. Έτσι στο πρώτο μέρος της συνέντευξης μιλήσαμε για την παράσταση «8 Ρώσοι ποιητές τραγουδούν ελληνικά» στο Gazarte και στο δεύτερο για όλα τα υπόλοιπα. Για το παρελθόν, το μέλλον, το ταλέντο, τις παλιές και τις νέες συνεργασίες. 

Δεξιοτέχνης της λαϊκής κιθάρας, δάσκαλος και ερευνητής της, ο Δημήτρης Μυστακίδης ακολουθεί τη λογική μιας σπουδής στη δισκογραφία του θέλοντας να συμπεριλάβει στις δουλειές του όλες τις περιόδους και τις τεχνικές της που αναπτύχθηκαν σε στην πορεία του αστικού λαϊκού τραγουδιού. Τα τραγούδια που διασκευάζει και ενορχηστρώνει για λαϊκή κιθάρα καταφέρνει να τα κάνει να ακουστούν και πάλι και να τραγουδιστούν από ένα ενδεχομένως νέο κοινό.

«Είστε καθηγήτρια;» Τη ρώτησε η σερβιτόρα του καφέ που καθίσαμε ένα απομεσήμερο Τετάρτης στην Πλατεία του Γκαζιού. «Της ζωής», σκέφτηκα να απαντήσω, αλλά συγκρατήθηκα. Αλλά ναι. Η Λίνα Νικολακοπούλου έπαιξε στις ζωές μας ρόλο καθηγήτριας, με τρόπο αριστουργηματικό. Χάραξε τις μετεφηβείες μας και μας πήγε βόλτα στην ενηλικίωση με βροχές και ήλιους.

Μια ηθοποιός που χρόνια ενσαρκώνει, με αυτό το μοναδικό και ιδιαίτερο ταλέντο της υποκριτικής που διαθέτει,αμέτρητους ρόλους,χαράζονταςκαινούργια αυλάκια για να κυλάει το αίμα των ηθοποιών. Φέτος παίζει στην παιδική παράσταση: «Μόνο αν το πιστέψεις» στο θέατρο Αλίκη και στο«Σίρλεϋ Βαλεντάιν» σε μετάφραση του Αλέξανδρου Ρήγα και σκηνοθεσία της Πέμης Ζούνη. Τη συναντήσαμε ένα μεσημέρι στο θέατρο «Αλίκη». Πάνω στην κουβέντα μας είπε: «Κορίτσια, κάτι που αξίζει δεν χάνεται ποτέ....θα αξίζει πάντα...και αυτό είναι ουσίας της πραγματικής τέχνης...» Άνθρωποι φωτισμένοι που χαίρεσαι που τους συνάντησες για μισή ώρα και δεν θα τους ξεχάσεις ποτέ...

Μίμης Πλέσσας και Κώστας Χατζής. δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε πως αποτελούν δύο από τους μεγαλύτερους δασκάλους της μουσικής μας σκηνής. Δυο δημιουργοί που έχουν αγγίζει εδώ και χρόνια την σφαίρα του κλασικού. Απόλυτα ιδιαίτεροι, συνήθως πρωτοπόροι και σίγουρα αγαπητοί.

Θυμάμαι πως την πρώτη φορά που ένας φίλος με έβαλε να ακούσω τις «Μέλισσες» είχα αναρωτηθεί ποια είναι αυτή η τραγουδίστρια; Θα περίμενα να τραγουδούσε στις ταινίες του Δημόπουλου ή του Φώσκολου. Θα περίμενα στο τέμπο της φωνής της ο Νίκος Κούρκουλος να είχε χορέψει πολλά ζεϊμπέκικα. Όμως όχι. Η Φωτεινή Βελεσιώτου ήταν τότε μια καινούρια τραγουδίστρια, που στην φωνή της συνόψιζε παράδοση και παρόν. 

Κάπου στα 80s μια γλυκιά φυσιογνωμία με ένα μεγάλο εύρος φωνής τάραξε τα νερά της μουσικής σκηνής της Ελλάδας. Η Αλέξια, η κρυστάλλινη φωνή με τα μεγάλα εκφραστικά μάτια λατρεύτηκε όσο λίγοι από το φανατικό μουσικό κοινό των 80s και 90s και τοιχοκολλήθηκε ευλαβικά στα δωμάτια των εφήβων που συνέρρεαν για να αγοράσουν τα cd της.

Διαβάζω παντού να την αποκαλούν «ντίβα». Πόσο κλισέ όρος για κάτι τόσο αυθεντικό όσο εκείνη. Η Lara Fabian είναι η καλλιτέχνιδα που ένωσε τις διάσπαρτες στο χάρτη πατρογονικές ρίζες της και έφτιαξε μια περσόνα που δεν ανήκει πουθενά, παρά μόνο στην αλήθεια της. Είναι η καλλιτέχνιδα που σαρώνει τη σκηνή με την ταπεινότητα του θλιμμένου βλέμματός της και το σπάσιμο του λυγμού της. Είναι εκείνη που έμαθε όλο τον κόσμο να φωνάζει δυνατά «Jet' aime» μα πρώτη η ίδια τους το απευθύνει με κάθε ευκαιρία.

Πολυσυζητηµένη, εκρηκτική, λαµπερή, παθιασµένη- το λέει η καρδούλα της. Συναντήσαµε τη Νατάσσα Μποφίλιου λίγο πριν ταξιδέψει τη «Βαβέλ» του Θέµη Καραµουρατίδη, του Γεράσιµου Ευαγγελάτου και της ίδιας στην ελληνική επικράτεια. Η «Νεράιδα» των θαυµαστών της διατηρεί τη νεραϊδόσκονή της κι από κοντά: απλή και δυναµική, γήινη και ουράνια συνάμα. Είναι σίγουρα φτιαγμένη από την πάστα εκείνων των παλιών σταρ, των αυθεντικών: ταπεινή στη μεγαλειότητά της.

Στην ουσία τον ψυχισµό µας τραγουδάµε, γι' αυτό δεν µπορώσήµερα να τραγουδάω όπως θα τραγουδάω σε 5 χρόνια. Τραγουδάω για να εκφράσω τον εαυτό µου κι επειδή γίνοµαι πιο υγιής µέσα από τη µουσική, το ψάξιµο και τις ανακαλύψεις που κάνω µέσα της. Προσπαθώ να επικοινωνήσω αυτά που έχω βρει και µε έχουν βοηθήσει. Nα δηµιουργηθούν συναισθήµατα και να αλλάξει έστω και κάτι µικρό στη ζωή σου. Όλο τον χειµώνα που εµφανιζόµουν ∆ευτέρες στον Σταυρό του Νότου, απορούσα που ερχόταν ο κόσµος ενώ δούλευε την εποµένη, αλλά µου έλεγαν ότι ξυπνάµε ωραία την άλλη µέρα. Γι' αυτό τραγουδάω λοιπόν. ∆ε θέλω να αλλάξω τον κόσµο, θέλω να αλλάξουµε λίγο µεταξύ µας. Λίγο.

Παλιός κομμωτής, ραδιοφωνατζής από τα μικράτα του και εσχάτως τραγουδοποιός από τους σαρκαστικότερους και αμεσότερους της γενιάς του. Ο Σπύρος Γραμμένος Σαρκαστικός κι επαναστατικός στα τραγούδια του, γελωτοποιός στις εμφανίσεις του, συγκινητικός στις κουβέντες του. Ο Σπύρος Γραμμένος είναι πράγματι «16»

Ο Θάνος Μικρούτσικος ανήκει ήδη στα ιερά τέρατα του ελληνικού πενταγράµµου: οι «7 Νάνοι», η «Ρόζα», η «Πιρόγα», οι «Μικρές Νοθείες» είναι ελάχιστα από τα διαπιστευτήριά του. Μιλώντας µαζί του ξεχνάς τον µύθο στο λεπτό. Νιώθεις ότι µιλάς µε έναν φίλο, που φλέγεται από δηµιουργικότητα και πάθος για καθετί που φέρνει στο στόµα του και έχει σίγουρα να σου διηγηθεί ένα σωρό συναρπαστικές ιστορίες σαν να έγιναν χτες. Φεύγοντας, συνειδητοποιείς γιατί αυτός ο άνθρωπος είναι πράγµατι µύθος. Απλός, εγκάρδιος, παθιασµένος και γι' αυτό τεράστιος.

Η Αμαλία Καβάλη και ο Γιάννης Σοφολόγης ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στο θέατρο το 2011. Συναντήθηκαν στην πρώτη τους επαγγελματική δουλειά στο θέατρο και από τότε είναι φίλοι. Την φετινή χρονιά διασκεύασαν και σκηνοθέτησαν το μυθιστόρημα «Το πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίλδη» για το Bob Theatre Festival, όπου και κέρδισαν το πρώτο βραβείο. Το musicity.gr τους συνάντησε και μας μίλησαν για την παράσταση, τα όνειρά τους και την ματιά τους στην ζωή και στο θέατρο.

Προτού τον απολαύσετε ζωντανά, πάρτε μια πρόγευση από την βραδιά και τα άμεσα σχέδια του ή μάλλον μια πρόγευση από τον Δημήτρη Ζερβουδάκη όχι μόνο ως καλλιτέχνη, αλλά και ως άνθρωπο.

Έχει τραγουδήσει μουσικές σπουδαίων συνθετών και στίχους μεγάλων ποιητών. Το όνομά της έχει ταυτιστεί με μεγάλες ερμηνείες, αλλά στην συνείδηση του κοινού είναι συνδεδεμένη με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου. Μαζί οι δυο τους θα ανέβουν στην σκηνή του θεάτρου Παλλάς, σε ένα αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο με τον τίτλο «Να πλημμυρίσει ο κόσμος φως», όπου θα ακουστεί το έργο του ποιητή «Μεγάλη θεατρίνα», ενώ παράλληλα το μουσικό δίδυμο θα συμπράξει με τον Θανάση Αλευρά.

Απελευθερωμένος από κάθε είδους σοβαροφάνειας και προσήλωσης στο αδιάφορο, ο Πέτρος Κουμπλής ασχολείται με το οτιδήποτε θα μπορέσει να δώσει χαρά στον ίδιο και τους άλλους. Τον φετινό χειμώνα το θεατρικό του έργο για παιδιά "Δεν είμαι Φλαμίνγκο" που πραγματεύεται με χιούμορ, κέφι και ευαισθησία το ζήτημα της διαφορετικότητας και της αποδοχής του εαυτού.

Ένας δίσκος, τρεις άνθρωποι. Γιώτα Νέγκα, Θέμης Καραμουρατίδης, Οδυσσέας Ιωάννου. Ενωμένοι σε μια αυθύπαρκτη μουσική οντότητα μας έφεραν δώρα. Δέκα δώρα αγάπης απευθείας από το πεντάγραμμο της καρδιάς τους. Δέκα δώρα αγάπης, που δεν σταματάνε να σε εκπλήσσουν συναισθηματικά άμα τη ακροάσει. Και όταν το player κάνει return και πάει πάλι στο πρώτο κομμάτι, νιώθεις μεγάλη ανακούφιση που η ιστορία του Τελευταίου Εαυτού ξεκινά και πάλι από την αρχή...

Ο Παντελής Κυραμαργιός, συγγραφέας του κειμένου και οι Κώστας Γάκης και Αθηνά Μουστάκα, μέλη την Ομάδας Ιδέα, μαζί με τον Κωνσταντίνο Μπιμπή, που σκηνοθέτησαν την παράσταση, μας μιλούν για την ιδέα τους, την έννοια της συνεργασίας, την εποχή που ζούμε και τα όνειρα.

Μάλλον φέτος είναι η χρονιά της. Η διάθεσή της δείχνει καλή και η ίδια ανανεωμένη. Καλλιτεχνικά τολμά να ανέβει στο θεατρικό σανίδι και μάλιστα απευθυνόμενη σε κοινό παιδικό. Εκείνη, που με το κρύσταλλο και την ρωγμή της φώτιζε τους πόνους και τις βαθιές ανεπάρκειες των αμετανόητα ενηλίκων.

Η Μαρία Λατσίνου είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Τραγουδίστρια που απλώνει το μουσικό της ενδιαφέρον σε όλα τα μήκη και πλάτη, έναν ήδη χρόνο μετά την κυκλοφορία του προσωπικού της cd που κυκλοφόρησε από την Puzzle Music, δίνει ένα μοναδικό live στο Ίλιον plus και μας μιλά για τα τραγούδια της, την διάθεσή της και τις εμπνεύσεις της.

Ο Μίνως Θεοχάρης μας μίλησε για την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί, για τον έρωτα στην ψηφιακή εποχή, για τον ρόλο του ηθοποιού και του σκηνοθέτη και για το πώς οραματίζεται το επαγγελματικό του μέλλον.

Ο Παναγιώτης Τσαφαράς μεταφράζει τα όσα λέει με το βλέμμα του. Είναι ευγνώμων σε όσους τον βοήθησαν και σε όλα τα ονόματα βάζει μπροστά την λέξη «κύριος». Εγώ την έβγαλα για να διαβάζετε καλύτερα. Πιστεύει ότι, το ότι δεν την ψώνισε είναι θέμα οικογένειας.

Μια μπάντα που αναβλύζει θετική ενέργεια, στα live της είναι εκρηκτική και δυνατό της χαρτί είναι το attitude μιλάει στο Musicity για τα επόμενα της βήματα, της εμφανίσεις της, τον πρώτο της δίσκο και όχι μόνο. Οι ίδιοι αποκαλύπτουν πως αν οι WedSins ήταν συναίσθημα, θα ήταν «λαχτάρα». Διαβάστε παρακάτω τη συνέντευξή τους και μάθετε το γιατί!

Η φωνή της μοιάζει με τη φιγούρα της, λεπτεπίλεπτη, ήρεμη, υφής κρυστάλλινης και χρώματος σχεδόν διάφανου. Την έχεις δει να παίζει πιάνο και ακορντεόν δίπλα σε μεγάλα ονόματα, μα τώρα πια, μαζί με τα πλήκτρα, πιάνει και το μικρόφωνο και δίπλα στην ιδιότητα της μουσικού και της δημιουργού προσθέτει περήφανα ακόμη μία, αυτή της τραγουδίστριας.

Στίχοι γροθιές, μηνύματα αιχμηρά και πάντοτε επίκαιρα, έκφραση, δημιουργία αέναη και πετάλι για βόλτες σε μονοπάτια μουσικά, χωρίς ιδιαίτερες ταμπέλες και φανφάρες στερεοτυπικές. Λόγια απλά και ξεκάθαρα, μουσική αισθαντική και απόλυτη αφοσίωση στο νούμερο ένα αυτοσκοπό. Το πάθος της τέχνης. Γιώργος και Αλέξανδρος.

Ο Τάσος Ιορδανίδης αποτελεί ένα παράδειγμα σχεδόν μοναδικό στην θεατρική πραγματικότητα των τελευταίων χρόνων. Ηθοποιός με ανησυχίες εξελίσσει συνεχώς τις ερμηνευτικές του ικανότητες και καταπιάνεται με ρεπερτοριακούς ρόλους δύσκολους σε παραγωγές που ο ίδιος αναλαμβάνει. Και σαν ο μεγάλος Θεός του θεάτρου να αγαπά τους τολμηρούς και ειλικρινείς, τον ανταμείβει με όλη του την εύνοια. 

Αυτό το σχεδόν φιλοσοφικό ερωτηματικό προσπαθεί να αναπλάσει η Ομάδα Κόκκου Ροιής μέσω του χορού και της μουσικής, κρατώντας το σχήμα του αέναα και κριτικά ανοικτό. Η Ανδρονίκη Μαραθάκη ως κύριος συντελεστής της παράστασης, μιλάει στο musicity για την δική της «Κυριακή».

Η δισκογραφική επιστροφή της Άννας Βίσση αποκαλύπτεται. "Για σένα" το πρώτο single από την επερχόμενη δισκογραφική δουλειά κυκλοφορεί.

Η Ευσταθία είναι μια ρομαντική επαναστάτρια. Μια ρετρό διαδηλώτρια υπέρ της ελευθερίας. Αν ήταν μήνας θα ήταν Μάης κι αν ήταν πόλη θα ήταν το Παρίσι... λίγο μετά το '68. Σας προκαλώ να την γνωρίσετε.

Η «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη δεν είναι μόνο ένα κείμενο με εσωτερικές διακυμάνσεις που σε εκπλήσσουν λεπτό προς λεπτό, αλλά κι ένα «γερό χαρτί» στα χέρια του άξιου και μαχητικού ηθοποιού - σκηνοθέτη Στέλιου Μάινα προκειμένου να αναδείξει κάθε αθέατη πλευρά του. Με αφορμή το εν λόγω θεατρικό έργο, ο Στέλιος Μάινας μιλά στο Musicity.gr για την πόλη του, την Αθήνα και την κάθε πόλη, ως σημείο αναφοράς της αυτοσυνείδησης μας.

Η Μαρία Κίτσου είναι εύθραυστη χωρίς να σπάει. Έχει τη γοητεία μέσα της, απ' τον τρόπο που ερμηνεύει στη σκηνή, έως τον τρόπο που κινεί τις λέξεις στο λόγο της. Ζει και ονειρεύεται στην Αθήνα, την πόλη των αντιθέσεων, επενδύοντας το συναίσθημα της στην απρόσκοπτη μαγεία των ανθρώπων και του θεάτρου.