Διονύσης Χριστόπουλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Σούλη Ανατολή λοιπόν, πριν περίπου δύο χρόνια κυκλοφόρησε τον πρώτο της ομώνυμο δίσκο σε παραγωγή των Imam Baildi, με διασκευές, αλλά κυρίως με πρωτότυπα κομμάτια, σε μουσική και στίχους, κυρίως, των Φοίβου Δεληβοριά, Δημήτρη Μπαλογιάννη και Λάμπη Κουντουρόγιαννη.

Η Σούλη Ανατολή λοιπόν, πριν περίπου δύο χρόνια κυκλοφόρησε τον πρώτο της ομώνυμο δίσκο σε παραγωγή των Imam Baildi, με διασκευές, αλλά κυρίως με πρωτότυπα κομμάτια, σε μουσική και στίχους, κυρίως, των Φοίβου Δεληβοριά, Δημήτρη Μπαλογιάννη και Λάμπη Κουντουρόγιαννη.

Κινούμενος στα όρια του παραλόγου, αλλά τόσο σαφής και συγκεκριμένος ο Ντέιβιτ Μάμετ γράφει τον «Αμερικάνικο Βούβαλο». Έργο ιδιαίτερο και εκκεντρικό, γραμμένο το 1975, μιλάει μέσω τριών περιθωριακών τύπων για τις ουσιαστικές παθογένειες της καπιταλιστικής οικονομίας και την κατάληξη του αμερικανικού ονείρου. Στην πραγματικότητα ο Μάμετ κάνει λόγο για την βαθιά κρίση των ανθρωπίνων σχέσεων, τη φιλία, αλλά και την ίδια αυτοϋπονόμευση ατόμων που η κοινωνία τους ονόμασε περιθωριακούς.

Πατάει τη σκηνή με μία σιγουριά παροιμιώδη. Τόσο δυναμική και εύθραυστη. Τα δυο της πόδια παίρνουν δύναμη από τη γη και την απογειώνουν. Η φωνή της λαμβάνει σήματα από το παρελθόν και τα μεταφέρει στο τώρα με μια απλότητα μεγαλειώδη. Τη Γιώτα Νέγκα τη γνωρίσαμε τα κάποια τελευταία χρόνια και θα ήταν αδύνατον να μην την αγαπήσουμε. Την χαρακτηρίζει η αυθεντικότητα των ερμηνειών της που τόσο αναζητούμε. Τραγουδά συνήθως με τα μάτια του προσώπου της κλειστά και τα μάτια της ψυχής της ορθάνοιχτα στους κοινωνούς της.

Την γνωρίσαμε ως την front woman των Imam Baildi. Η Ρένα Μόρφη δεν κρύβει ποτέ την αγάπη της στο λαϊκό τραγούδι. Άλλωστε και η περσόνα που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια, ονόματι Σούλη Ανατολή, απ΄ το καλλιτεχνικό όνομα της τραγουδίστριας γιαγιάς της, είναι μια λαϊκή μορφή, με σίγουρη και ιδιαίτερη ταυτότητα.

Η πρεμιέρα αυτής της ιδιαίτερης και σχεδόν αναπάντεχης μουσικής επιλογής του Φοίβου Δεληβοριά τα είχε όλα. Τον ίδιο με χρυσό στραυτελιζέ σακάκι και διάθεση απόλυτου ξεσηκώματος. Τους ΓΙΑΝ ΒΑΝ κεφάτους και έτοιμους για τις πιο ανατρεπτικές διασκευές και μία καλεσμένη, υπεράνω πάσης υποψίας.

Η βαθύτερη ανάγκη της αγάπης και της επικοινωνίας, η κοινωνική υποκρισία και τα απλά καθημερινά κοινωνικά φαινόμενα, γίνονται το επίκεντρο του σημαντικού έργου του Γερμανού κινηματογραφιστή, το οποίο βρίσκει τα κατάλληλα χέρια για να παρουσιαστεί θεατρικά για πρώτη φορά στην χώρα μας.

Τον Δον Ζουάν αξίζει να τον δει κανείς για το εξαιρετικό πρωταγωνιστικό δίδυμο Φραγκούλη – Περλέγκα. Για την ωραία ποιητική μετάφραση του Δημητριάδη – όση ακούσαμε – και για την κάποιες ενδιαφέρουσες στιγμές. Κατά τα άλλα είναι μια παράσταση αργή, κουραστική και πολύ φοβάμαι κενή περιεχομένου!

Σελίδα 1 από 22