Παραστάσεις

Είδαμε: «Τι απέγινε η Μπέημπι Τζέην» στο θέατρο Σφενδόνη. Ακροβασία στο κενό.
Δύο σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, δύο ηθοποιοί στα όρια του υπερθετικού, με διαφορετικές αφετηρίες, πορείες και συνέχειες θα συναντηθούν για πρώτη φορά επί σκηνής. Χωρίς αμφιβολία αυτό είναι το κλου. Η Ρούλα Πατεράκη και η Ρένη Πιττακή θα υποδυθούν τους ρόλους των Μπέτι Ντέιβις και Τζόαν Κρόφορντ αντίστοιχα στη…
Είδαμε: Μαρινέλλα – Ζαχαράτος στο Παλλάς. Καθρεφτίζοντας τις λάμψεις τους!
Η μεγάλη στραφταλιζέ αυλαία του Παλλάς ανοίγει αργά και στην θέση της αποκαλύπτεται μια νέα μικρότερη αυλαία που ανοίγει επίσης. Στο βάθος αποκαλύπτεται μια λευκή σκάλα στη μέση της οποίας βρίσκονται δυο λαμπερές υπάρξεις. Είναι η Μαρινέλλα και ο Τάκης Ζαχαράτος.
Είδαμε: "Φαύστα" του Μποστ στο θέατρο Προσκήνιο. Πειραματιζόμενοι στο αμείλικτο!
Η Μάρθα Φριντζήλα στον ρόλο της ως σκηνοθέτιδα, αλλά και ως μουσικός, έχει δείξει ότι αγαπά τους πειραματισμούς. Αν σκεφτεί κανείς ότι έχει διασκευάσει το «Εγώ δεν πάω Μέγαρο, θα μείνω με τον Παίδαρο» σαν ορατόριο, μπορεί εύκολα να καταλάβει τη ροπή της στην εξερεύνηση των ειδών και τη σκηνική…
Είδαμε: Mamma Mia στο θέατρο Ακροπόλ. Λίγο από Σαντορίνη και κάτι από Broadway!
Σε αυτό το musical το κλου της υπόθεσης είναι η Δέσποινα Βανδή. Όλοι θέλουν να δουν πώς μια σταρ της πίστας θα μεταμορφωθεί σε έναν από τους πιο διάσημους ρόλους της διεθνούς σκηνής. Αυτόν της Donna. Μπορεί και η ίδια να το φανταζόταν, γι' αυτό και ήταν τόσο καλή. Καλύτερη…
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Είδαμε: «Η Δίκη του Κ» στο θέατρο Πόρτα. Ο Κάφκα είναι εδώ!
Είναι «καφκικές» οι εποχές που ζούμε. Έτσι λέει ο Θωμάς Μοσχόπουλος στο σκηνοθετικό του σημείωμα για την παράσταση η «Δίκη του Κ» στο θέατρο Πόρτα. Είναι δηλαδή κάπως σκοτεινές, ακαθόριστες και εν τέλει μπορεί να αποδειχθεί πως έχουν και πλάκα. Γιατί και το μαύρο χιούμορ είναι τελικά μια χοντρή πλάκα,…
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Είδαμε: «Delete» στο Underground! Για να σε αφορά το πρόβλημα πρέπει αρχικά να το κοιτάξεις στα μάτια!
Βρισκόμαστε στο 2020. Σε μια κοινωνία όπου η ανασφάλεια κυριαρχεί, οι αυτοκτονίες -συγγνώμη, τα «συμβάντα»- αποτελούν μέρος της καθημερινότητας, ο φόβος βίωσης ξεκινά με έναν νυκτερινό χρονοδιακόπτη και το τρένο που περνά δεν συνδέεται πια με μια νοσταλγική επιθυμία μιας απελευθερωμένης φυγής. Το τρένο που περνά σημαίνει το σταμάτημα κάθε…
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Είδαμε: «Βάφ’ τα μαύρα» στο θέατρο Λαμπέτη. Μια φάρσα με τα όλα της!
Για σκεφτείτε πόσο κουραστική και βαρετή θα ήταν η ζωή μας χωρίς εκείνο το απαραίτητο ανέφελο γέλιο. Σκεφτείτε ότι μετά από ώρες δουλειάς ή προσωπικών δυσκολιών θέλουμε να δούμε έναν φίλο και να χαζολογήσουμε, να μην μιλήσουμε για τίποτα από αυτά που μας απασχολούν. Να κουτσομπολέψουμε χωρίς λόγο και χωρίς…
Είδαμε: «Για μια ανάσα» στο θέατρο Διάνα. Μια βόλτα στις αξίες!
Είναι πολύ της μόδας να αναφερόμαστε είτε σε ιδιωτικές συζητήσεις είτε σε άρθρα και αναλύσεις για την κακή έναρξη της φετινής θεατρικής σεζόν. Οι παροικούντες τη θεατρική Ιερουσαλήμ ψάχνουν να βρουν τους λόγους που οι θεατρικές παραστάσεις δεν φέρνουν το αναμενόμενο κοινό. Αναρωτιέμαι αν έχουμε αναρωτηθεί το πλήθος των παραστάσεων…
Σελίδα 1 από 19