Είδαμε: «Ο Μικρός Χίτλερ» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου ''Ο δικτάτορας και ο ψυχαναλυτής''

Πληροφορίες

  • Χώρος: Θέατρο του Νέου Κόσμου
  • Σκηνοθεσία: Γεράσιμος Μιχελής, Γιώργος Χριστοδούλου
  • Παίζουν: Γεράσιμος Μιχελής, Γιώργος Χριστοδούλου

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο μικρός Χίτλερ του Άρνολντ Μπέρνφελντ

 

Τον μεγαλύτερο δολοφόνο όλων των εποχών Αδόλφο Χίτλερ, στο ντιβάνι του πατέρα της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόυντ. Αυτό θέλησε να κάνει θεατρικό έργο ο Άρνολντ Μπέρνφελντ και το έκανε το 1993. Ο «Μικρός Χίτλερ» όπως τιτλοφορήθηκε το έργο του, ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα φέτος, από τους Γεράσιμο Μιχέλη και Γιώργο Χριστοδούλου, οι οποίοι παίζουν και σκηνοθετούν στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Οι δύο ηθοποιοί εμπνεύστηκαν από το κείμενο του Μπέλφερντ και δημιούργησαν μία παράσταση, λίγο καμπαρέ, λίγο ψυχαναλυτικό δωμάτιο, λίγο ψυχολογικό θρίλερ, λίγο μαύρη κωμωδία. Λίγο απ' όλα. Το έκαναν όμως με πάθος. Φαινόταν κάθε στιγμή ότι ήταν μαγεμένοι από το κείμενο που ερμήνευαν.

Ο Γιώργος Χριστοδούλου στο ρόλο του μικρού Ντόλφι είναι μια ερμηνεία υποδειγματική. Εσωτερικά φοβισμένος, αμυδρά θηλυπρεπής, οικονομημένα κομπλεξικός, συνεσταλμένα αυταρχικός και κραυγαλέα ψυχασθενής. Ο τέλειος Χίτλερ. Ο Γεράσιμος Μιχέλης ως Φρόυντ ερμηνεύει με συνείδηση τον ήρωα του, αλλά δεν καταφέρνει να τον οικοδομήσει εντελώς ως χαρακτήρα. Στην παράσταση βλέπουμε τον Χίτλερ να πηγαίνει σε έναν ψυχαναλυτή. Όχι τον Χίτλερ να πηγαίνει στον Φρόυντ. Πιθανώς να ευθύνεται το γεγονός ότι ο αυστριακός ψυχίατρος δεν είναι τόσο διάσημη φυσιογνωμία όσο ο γερμανός δικτάτορας, αλλά και πάλι η ερμηνεία του Φρόυντ ήταν αποδυναμωμένη.

Το έργο του γερμανού Μπέλφερντ θέλησε να εισχωρήσει στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Να πει στον θεατή ότι όλοι είμαστε λίγο δικτάτορες, όλοι είμαστε λίγο ψυχαναλυτές. Να τον βάλει στην διεργασία να αναρωτηθεί για το αν ένας δικτάτορας μπορεί να βρει τον δάσκαλό του μπροστά σε έναν ψυχαναλυτή. Φτάνουμε πολλές στιγμές να λυπόμαστε τον Χίτλερ, μπροστά στο τέρας της ψυχανάλυσης. Και τελικά ο Μπέλφερντ καταλήγει στο ότι ένας αποτυχημένος καλλιτέχνης είναι εις θέσιν να καταστρέψει την ανθρωπότητα.

Βρήκα πολύ ευφάνταστο το σκηνικό του Γιάννη Θεοδωράκη. Λίγο στάβλος, λίγο αρένα, λίγο ιατρείο και λίγο καμπαρέ. Λειτουργικό και καλαίσθητο. Ωραίες ατμόσφαιρες δημιουργούσαν οι φωτισμοί, που εικάζω ότι έφτιαξαν οι ηθοποιοί και σκηνοθέτες της παράστασης και μεγάλο ενδιαφέρον είχε και η μουσική του Χαράλαμπου Γιωγιού με διαφορετικό ύφος και ήθος σε κάθε σημείο της παράστασης.

Το πρόβλημα του έργου το εντοπίζω στην σκηνοθεσία και ιδιαίτερα στο γεγονός ότι και οι δύο ηθοποιοί παίζουν και σκηνοθετούν. Είναι μία επιπρόσθετη δυσκολία και μία επιπρόσθετη δουλειά σε ιδιαίτερα λεπτές ισορροπίες. Το έργο είναι πολύ σκοτεινό και αυτό το σκοτάδι δεν κατάφερε εντελώς να αναδειχθεί μέσα από την αρκετά «φορτωμένη» σκηνοθετική ματιά των ηθοποιών.

Σε κάθε όμως περίπτωση, πρόκειται για ένα ενδιαφέρον κείμενο που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και ερμηνεύεται με τρόπο που αξίζει κανείς να δει. Είναι μια παράσταση πολύ δουλεμένη, με πολύ μεράκι και με πίστη στο κείμενο. Αυτή ακριβώς η πίστη στο κείμενο είναι που κάποιες φορές το αδικεί. Αλλά το αποτέλεσμα είναι συνολικά καλό.

 

Συντελεστές:

Μετάφραση: Ευαγγελία Νάνου
Σκηνοθεσία: Γεράσιμος Μιχελής, Γιώργος Χριστοδούλου
Σύμβουλοι κειμένου: Χριστόφορος Λιοντάκης, Αριστοτέλης Χαϊτίδης
Δραματουργική επεξεργασία: Σέβη Ματσακίδου
Σκηνικά: Γιάννης Θεοδωράκης
Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Μουσική: Χαράλαμπος Γωγιός
Επιμέλεια κίνησης: Ζωή Χατζηαντωνίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Δομνίκη Μητροπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γεράσιμος Μιχελής, Γιώργος Χριστοδούλου

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15
Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 12€, Φοιτητικό / Άνω των 65 ετών 10€, Ανέργων 8€
Διάρκεια παράστασης: 85 λεπτά

 

Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση φωτογραφιών, video & κειμένων για αναδημοσίευση χωρίς την άδεια μας ή/και αναφορά του musicity.gr και του συντάκτη / φωτογράφου ως πηγή.