Παραστάσεις

Είδαμε: "Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων" στο θέατρο Vault: "Για να μας δούμε τώρα…"!
Από τότε, οι χαρακτήρες αυτοί μεταφέρθηκαν από τις σελίδες των εφημερίδων σε αυτές των βιβλίων, μετατράπηκαν στις μαριονέτες της ελληνικής τηλεόρασης, μεταγλωττίστηκαν σε ουκ ολίγες γλώσσες. Μέχρι που τελικά προσγειώθηκαν τιτιβίζοντας στη λιτή σκηνή του Vault. Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή.
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Είδαμε: «Τρεις ψηλές γυναίκες» στο θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας. Λυγμός με ζάχαρη.
Ο Έντουαρντ Άλμπυ, σαν ποιητής των τραυματισμένων ψυχοσυνθέσεων, συνθέτει ένα ρεαλιστικό και ταυτόχρονα αλλόκοτο ψυχογράφημα για την γυναικεία φύση και πολύ περισσότερο για τον χρόνο, την αυτογνωσία μέσα σε αυτόν και τελικά για την ύπαρξη γενικότερα. 
Είδαμε: «Το γελοίο σκότος» στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου: Μια παραδεισένια κόλαση!
Μπας και όντως ζούμε το τέλος του κόσμου; Μήπως μας έχουν μετοικίσει σε κάποια ευαγγελική γη και δοκιμαζόμαστε για το αν θα δαγκώσουμε το μήλο; Και τελικά πόσο θα αντέξουμε με τον κίνδυνο του κάθε θανάτου να καραδοκεί; Με τέτοιου είδους σκέψεις ανηφόρισα τα σκαλιά της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού…
Είδαμε: «1984» στο θέατρο Βασιλάκου: Μια σπλάτερ αλληγορία!
Σε διαπερνά σχεδόν τρόμος αναλογιζόμενος τη διαχρονικότητα του «1984». Άνθρωποι εγκλωβισμένοι στην επιταγή να στηρίζουν «το κόμμα», απόλυτα ελεγχόμενοι από την τεχνολογία, η οποία σε όποια της μορφή και όποια της έκφανση, όσο εξελιγμένη ή πρωτόλεια κι αν είναι, τους επιβλέπει ευλαβικά, ακόμα και όταν οι ίδιοι έχουν την ελπίδα…
Είδαμε: «Καθώς ψυχορραγώ» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων. Μια πράξη απελευθέρωσης!
Συγκεντρώνοντας σε ένα πυκνό, αλλά τόσο ζωηρό και γεμάτο εικόνες και συναίσθημα κείμενο, όλη την στερεοτυπική πραγματικότητα του Αμερικανικού Νότου, ο Ουίλιαμ Φώκνερ γράφει το «Καθώς Ψυχορραγώ». Στην πρώτη σκηνή, ένας πατέρας και τα πέντε παιδιά του ετοιμάζουν το κιβούρι της ετοιμοθάνατης μητέρας τους, προκειμένου να το μεταφέρουν σε μια…
Είδαμε: "Ολεάννα" στο θέατρο Olvio. Η ουτοπία της πραγματικότητας!
Δύο πρωταγωνιστές. Ο καθηγητής, ένα ανοικτό πνεύμα που έχει κατακτήσει το μεγαλείο της υγιούς αμφισβήτησης. Η φοιτήτρια, ένα κορίτσι που διψάει για γνώση, αρνούμενη ωστόσο να επέμβει στα παραπετάσματα πίσω από τα οποία θα τη βρει. Στο γραφείο ενός φιλελεύθερου και δημοκρατικού πανεπιστημίου διαδραματίζεται μεταξύ τους ένας διάλογος που ανοίγει…
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Είδαμε: «Αμερικάνικος Βούβαλος» στο Θέατρο Μουσούρη. Αμερικάνικοι στην Ελλάδα!
Κινούμενος στα όρια του παραλόγου, αλλά τόσο σαφής και συγκεκριμένος ο Ντέιβιτ Μάμετ γράφει τον «Αμερικάνικο Βούβαλο». Έργο ιδιαίτερο και εκκεντρικό, γραμμένο το 1975, μιλάει μέσω τριών περιθωριακών τύπων για τις ουσιαστικές παθογένειες της καπιταλιστικής οικονομίας και την κατάληξη του αμερικανικού ονείρου. Στην πραγματικότητα ο Μάμετ κάνει λόγο για την…
Είδαμε: «Ριχάρδος ο Β'» στο θέατρο Ροές. Η πτώση του Βασιλιά, η απογύμνωση του Εαυτού!
Αυτός είναι ο Ριχάρδος. Η προσωποποίηση όχι μόνο της ανθρώπινης αυταρέσκειας, φιληδονίας και φιλαρέσκειας, αλλά και της εξουσιαστικής τραγωδίας, της εσωτερικής και κοινωνικής υποδούλωσης σε οτιδήποτε χρυσό. Πρωτίστως όμως, στο σώμα του αντανακλάται ο Υψηλός χαρακτήρας της Πτώσης, καθώς και της επίγνωσης μιας κάποιας πνευματικής («κοσμολογικής» ίσως) ανωτερότητας, παρ' όλη…
Σχετικά άρθρα με λέξη κλειδί:
Σελίδα 1 από 21