Βεατρίκη Ψυχάρη

βρείτε με στο Facebook

Ακουλουθεί λίστα με όλα τα κείμενα μου:

Facebook profile: http://www.facebook.com/veatriki.psychari?fref=ts E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Ελλάδα και η Γαλλία χρωματίζουν τις ρίζες του και η Αμερική μετατράπηκε σε ένα δεύτερο καλλιτεχνικό σπίτι. Μετράει συνεργασίες με τους σπουδαιότερους δημιουργούς παγκοσμίως και έχει σταθεί στο πλάι των μύθων του καλλιτεχνικού στερεώματος. Και ενώ για άλλους αυτά θα ήταν σημαία, εκείνος έχει καταφέρει να αναγνωρίσει τα πραγματικά μεγέθη των πραγμάτων και να τα μετατρέψει σε σημεία αναφοράς για όλους εκείνους τους δρόμους που θέλει να τρέξει ακόμη. Με σωφροσύνη και ελευθερία ψυχής, με ευγνωμοσύνη και σεβασμό, ο Γιώργος Περρής ταξιδεύει στον κόσμο και σκορπάει την αγάπη μέσα από τις δύο φωνητικές χορδές, που είναι όλη του η περιουσία.

Πάντα, όταν στις προαναγγελίες παραστάσεων διαβάζω τους χαρακτηρισμούς «νέος/ νέα/ νέο», η συνειρμική μου σκέψη συνδέεται με εκείνη την πατρική εκφορά των λέξεων από το στόμα του Χατζιδάκι, που σχεδόν σαν ευχή δίνει την εκκίνηση για την «Οδό Ονείρων», λέγοντας «Κι όταν δεν ονειρεύονται, τραγουδούν».

Μουσική και τεχνολογία. Έννοιες «μεγάλες», πολλές φορές αυθαίρετα οριζόμενες αλλά πάντα αλληλένδετες με έναν τρόπο που έρχεται να επιβεβαιώσει την φύση της απαραίτητης εξέλιξης των πραγμάτων. Η τέχνη και η τεχνολογία, πέρα από την ετυμολογική τους συγγένεια, μοιράζονται εκατομμύρια άλλους λόγους για να συνυπάρχουν στενά, από τη στιγμή της πρώτης- πρώτης δημιουργίας, μέχρι το τελικό στάδιο της αναπαραγωγής.

Δήμητρα Γαλάνη, τρισύλλαβο όνομα- τρισύλλαβο επίθετο, λες και η νομοτέλεια αυτού του κόσμου φρόντισε ήδη από την κούνια για τη ζυγοστάθμιση των δυνάμεων- τίποτα να μην περιττεύει, τίποτα να μην λείπει. Έτσι την έχω πάντα στο μυαλό μου αυτή τη γυναίκα. Ολόκληρη.

Η πραγματική ανάγκη για ειλικρινή έκφραση, η κοινή αισθητική, η ανενδοίαστη δήλωση του συναισθήματος είναι παράγοντες επαρκείς για να συνδέσουν με αιώνιους δεσμούς ανθρώπους που η ρίζα τους μετράει διαφορετικές γενιές. Άλλωστε, η δημιουργία και η καταγραφή αυτής σε ένα δίσκο, θα μένει ες αεί στους αιώνες που θα ακολουθήσουν για να μαρτυρά αυτή την ένωση.

Ο Γιώργος Περρής γυρνάει τις σκηνές αυτού του κόσμου και τραγουδά. Σε διάφορες γλώσσες, σε διάφορους λαούς, υπό διαφορετικές συνθήκες. Φροντίζει πάντοτε, όμως, να διατηρεί ως μία, εκείνη την εσωτερική αφορμή που τον οδηγεί κάθε φορά μέχρι το βήμα του μικροφώνου. Κι αυτό είναι που τον κάνει να μπορεί να μιλάει σε μια γλώσσα που δε θέλει μετάφραση.

Η Ελλάδα και η Γαλλία χρωματίζουν τις ρίζες του και η Αμερική μετατράπηκε σε ένα δεύτερο καλλιτεχνικό σπίτι. Μετράει συνεργασίες με τους σπουδαιότερους δημιουργούς παγκοσμίως και έχει σταθεί στο πλάι των μύθων του καλλιτεχνικού στερεώματος. Και ενώ για άλλους αυτά θα ήταν σημαία, εκείνος έχει καταφέρει να αναγνωρίσει τα πραγματικά μεγέθη των πραγμάτων και να τα μετατρέψει σε σημεία αναφοράς για όλους εκείνους τους δρόμους που θέλει να τρέξει ακόμη. Με σωφροσύνη και ελευθερία ψυχής, με ευγνωμοσύνη και σεβασμό, ο Γιώργος Περρής ταξιδεύει στον κόσμο και σκορπάει την αγάπη μέσα από τις δύο φωνητικές χορδές, που είναι όλη του η περιουσία.

Φωνή βαθιά, διαφορετική, φερμένη, λες, από άλλες μέρες. Η Χριστίνα Μαξούρη ανεβαίνει στη σκηνή με τη λιτότητα που έχει το βλέμμα της καθώς σε κοιτά και αυτό είναι που την κάνει τόσο ανεξήγητα οικεία. Η αλήθεια της. Μια αλήθεια που έγδυσε από τα περιττά και την άφησε να γυρνάει την Ελλάδα δοκιμάζοντας να περπατήσει με «Δανεικά Παπούτσια». Στην παράσταση αυτή, τα τραγούδια της θα είναι σχεδόν χωρίς μουσική. Σε μικρά μαγαζιά, σε σκοτεινές γωνίες, η Χριστίνα τραγουδά τα περασμένα της και προκαλεί το συναίσθημα. Απλά, φυσικά, σαν την ανάσα που βγαίνει από το στόμα χωρίς σκέψη και σε κάνει να κερδίσεις ακόμη ένα δευτερόλεπτο ζωής.

Σελίδα 1 από 34